سرای دانش

بازی با کودکان پیش دبستانی

بچه های پیش دبستانی سرشار از انرژی و شور هستند. این وضعیت از نظر رشد جسمانی خوب است، زیرا دربرگیرنده ی حرکات متناوب مجموعه عضلات کوچک و بزرگی بوده که عملکرد بهینه ی این بخشهای بدن را موجب می شوند.

بازی می تواند باعث رشد قوه تخيل كودك شود. شايد در ظاهر از نظر بسياری از والدين، بازی فقط فعاليتی براي تفريح و سرگرم شدن کودکان باشد، اما از ديدگاه روان‌شناختی بازی در شکل‌گيری شخصيت کودکی نقشی حياتی دارد تا آنجا كه مشكلات بازی در شناخت برخی از اختلالات روان‌پزشكی كودكی اهميت بسياری دارد، اما چگونه می توانيم كمك كنيم تا کودکانمان بهتر رشد كنند و از سلامت روانی بيشتری در بزرگسالی برخوردار باشند؟

بازی به رشد تخیل کمک می کند.

بازی در واقع شغل کودک محسوب می شود و بچه‌ها در خلال بازی مهارت‌های مختلفی را ياد می گيرند. بازی می تواند باعث رشد قوه تخيل كودك شود. برای مثال وقتی كودك خردسال شما به بشقاب عروسكی خالی خود اشاره می كند و می گويد بفرماييد، شما می توانيد با حركتی بگوييد چه ميوه خوشمزه‌ای، از اينكه مهمان خانه‌ات شدم، خوشحالم. اين كار رابطه عاطفی شما و كودك را نيز بهبود مي‌بخشد.
کودکان در بازی مسائل مختلفی را ياد می گيرند و بازی آنها را برای زندگی واقعی آماده می كند. هر چقدر کودکان بيشتر بازی کنند، به همان ميزان مهارت‌های بيشتری ياد می گيرند، اما مفهوم بازی در سنين مختلف متفاوت است و روش بازی والدين با بچه‌ها هم با توجه به سنين مختلف، با يکديگر تفاوت دارد. برای مثال بچه‌ها به هدايت شدن در بازی نياز دارند. يک کودک 1 ساله نمی تواند زمان زيادی را به تنهايی بازی کند و اين کار برايش سخت است. به همين دليل والدين بايد در بازی به او کمک کنند تا احساس لذت ناشی از بازی کردن را تجربه کند. کودک طی فرايند بازی با اين لذت آشنا می شود و آن را ادامه می دهد و چه‌بسا با همين بازی به کشف‌های جديدی می رسد.

بازی های تکراری، نگرانی از سلامت کودک 

بچه‌ها تنوع‌طلب‌اند و همين خصوصيت موجب رشد مهارت‌ها در آنها می شود. تصور كنيد اگر كودكی فقط با چرخاندن يك وسيله سرگرم می شد، به چه ميزان از افزايش توانايی ها دور می شد. به همين دليل اگر کودکی خردسال ساعات متوالی با يک فعاليت تکراری مشغول می شود، بايد به سلامت او شک کرد. والدين بايد در زمينه ايجاد تنوع در بازی به فرزندشان کمک کنند. به‌تدريج که کودک بزرگ‌تر مي‌شود، ياد می گيرد که خودش را سرگرم کند اما بديهی است اين فرايند مستلزم گذشت زمان است و ناگهانی اتفاق نمی افتد. به همين دليل بايد از سنين پايين گاهی از او بخواهيم خودش به تنهايی بازی کند تا مهارت سرگرم كردن خود را بياموزد. بعضي از والدين تصور می کنند با همراهی هميشگی در بازی کودکان به آنها کمک کرده‌اند، اما واقعيت اين است كه با اين كار، نمي‌گذاريد كودك ياد بگيرد در زمان‌هايی خودش برای خود سرگرمی بيافريند.

فواید بازی 

 يكی از فوايد اصلی بازی کردن کودکان انطباق با محيط‌هاي جديد است. برای مثال وقتی کودک را وارد جمعی جديد مثلا يك مهمانی می کنيد، بهتر است يکی از اسباب‌بازی های او را همراه داشته باشيد تا کودک با اسباب‌بازی خودش در مهمانی بازی کند. با انجام همين کار ساده اين پيام را به صورت غيرمستقيم به کودك مي‌رسانيد که اينجا هم مثل خانه امن است و در نتيجه کودک راحت‌تر با محيط جديد سازگاری پيدا می کند. 

بچه‌ها با بازی ياد می گيرند كه هر كاری برای هدفی انجام می شود كه اين هدف گاهی می تواند تنها لذت بردن از بودن با هم باشد مثل تعريف كردن يك لطيفه.

بازی با کودکان پیش دبستانی
بازی با کودکان پیش دبستانی
بازی با کودکان پیش دبستانی